Hier is Ginderbuiten

In 2005 werd Ginderbuiten 'Cultureel Ambassadeur'.

Heel dit avontuur begon bij één man : Freddy Tips. Hij ging willekeurig aanbellen bij huizen in de straten van Ginderbuiten en klopte aan bij de talrijke verenigingen om iedereen te overtuigen zich mee kandidaat te stellen om het Culturele Ambassadeurschap van 2005 in de wacht te slepen.

De meeste mensen wisten niet wat dit ambassadeurschap inhield, maar verschillende enthousiastelingen waren er wel voor gewonnen om met Ginderbuiten iets te doen voor Mol en omstreken.

Langzaam maar zeker groeide de groep vrijwilligers, net als het aantal ideeën en voorstellen voor aktiviteiten. Om alles goed in de hand te houden, op een bepaald moment hadden we vergaderingen met 25 mensen, werd beslist een kernbestuur op te richten voor het Cultureel Ambassadeurschap. In de algemene startvergadering werden dan ‘onder zachte dwang’ de bestuursleden verkozen. Iedereen wist immers dat dit met een berg werk gepaard zou gaan, maar het besef groeide ook dat dankzij het enthousiasme dat toen al duidelijk merkbaar was.

 

Ondertussen blijft het verhaal steeds verdergaan.

Het team onder leiding van Jan en sedert enkele jaren Richard zorgt voor de nodige ondersteuning van het verenigingsleven in Ginderbuiten.


MIJN VERHAAL

Wat betekent onze naam?

Omdat Cultureel Ambassadeur Ginderbuiten niet zo gemakkelijk in de mond ligt, hadden we behoefte aan een naam en logo om mee uit te pakken. We wilden duidelijk herkenbaar wie we waren en waar we voor stonden. Naar analogie met het heel bekende boek van Carlo Bergmans, Fier is Ginderbuiten, kozen we voor “Hier! Is Ginderbuiten”. Het geeft duidelijk aan dat Ginderbuiten in het jaar 2005 midden in de belangstelling zal staan en dat iedere inwoner er voor zal gaan.

Waarom doen we het?

Eigenlijk zijn alle redenen waarom we ons in dit avontuur storten, samen te vatten in één zin: we willen de mensen samenbrengen.

Ginderbuiten kent reeds een groot verenigingenleven en belangrijke straatwerking. Maar we willen dit jaar de gelegenheid aangrijpen om tussen die verschillende

groepen bruggen te bouwen. Door samen aktiviteiten te organiseren ,of door bij elkaar te gaan helpen, willen we dit sociaal netwerk nog verder uitbouwen.

En door dit goed en luid te doen, willen we aan de andere gehuchten tonen dat er niet alleen in het centrum, maar overal leven in de brouwerij kan zijn.

Wat gaan we doen?

Van meet af aan was iedere medewerker het er mee eens dat we het beloofde budget niet zomaar zouden opdoen aan gratis aktiviteiten of drank. De subsidie moest vooral dienen om projecten te lanceren die er zonder dat extra geld nooit zouden komen. Soms was het obstakel een te zwaar investeringsrisico, soms is het gewoon: wie gaat dat geld voorschieten?

We willen hiermee ook verder kijken dan alleen maar 2005, het jaar van het Culturele Ambassadeurschap voor Ginderbuiten. Als onze geplande aktiviteiten veel volk aantrekken, dan zal er ook winst zijn. En alle initiatiefnemers engageren zich om met dit extra geld het iniatief verder te zetten in de volgende jaren. Zo hopen we dat een langdurige nawerking van dit hele gebeuren voor een nog intenser buurtleven zal zorgen in Ginderbuiten.

PERSTEKST BIJ OPSTART

Wie zijn we?

Heel dit avontuur waar we voor staan in 2005 is begonnen bij één man, Freddy Tips, die willekeurig bij huizen ging aanbellen in de straten van Ginderbuiten en ging aankloppen bij de talrijke verenigingen om iedereen te overtuigen zich mee kandidaat te stellen om het Culturele Ambassadeurschap van 2005 in de wacht te slepen.

De meeste mensen wisten nog niet wat dit ambassadeurschap inhield, maar verschillende enthousiastelingen waren er wel voor gewonnen om met Ginderbuiten iets te doen voor Mol en omstreken.

Langzaamaan groeide de groep vrijwilligers, net als het aantal ideeën en voorstellen voor aktiviteiten. Om alles goed in de hand te houden, op een bepaald moment hadden we vergaderingen met 25 man, werd beslist een kernbestuur op te richten voor het Cultureel Ambassadeurschap. Onder zachte dwang werden dan de bestuursleden verkozen. Iedereen wist immers dat dit met een berg werk gepaard ging gaan, maar het besef groeide ook dat dankzij het enthousiasme dat er al was, dit jaar kon uitgroeien tot een unieke beleving voor Ginderbuiten en omstreken.

Het bestuur gaat slechts een klein onderdeel zijn in het succes van “Hier! Is Ginderbuiten”. Onze voorzitter, Jan De Boeck, hamert er dan ook voortdurend op dat we het jaar pas geslaagd mogen noemen, als we 450 medewerkers hebben gehad. Medewerkers in de brede zin van het woord, gaande van de slager die ons soep en kommen levert, de café-baas die ons vergaderruimte geeft, tot de mannen die de tent opzetten, de vuurspuwer op de Warme Winterwensen en het personeel achter de toog. Als je weet dat het jaar nog niet begonnen is en we nu al aan 100 medewerkers zitten, dan besef je dat dit een haalbare kaart is. “Hier! Is Ginderbuiten” leeft in Ginderbuiten!

Wat betekent onze naam?

Omdat Cultureel Ambassadeur Ginderbuiten niet zo gemakkelijk in de mond ligt, hadden we behoefte aan een naam en logo om mee uit te pakken. We wilden duidelijk herkenbaar wie we waren en waar we voor stonden. Naar analogie met het heel bekende boek van Carlo Bergmans, Fier is Ginderbuiten, kozen we voor “Hier! Is Ginderbuiten”.  Het geeft duidelijk aan dat Ginderbuiten in het jaar 2005 midden in de belangstelling zal staan en dat iedere inwoner er voor zal gaan.

Waarom doen we het?

Eigenlijk zijn alle redenen waarom we ons in dit avontuur storten, samen te vatten in één zin: we willen de mensen samenbrengen.

Ginderbuiten kent al een groot verenigingenleven en belangrijke straatwerking. Maar we willen dit jaar de gelegenheid aangrijpen om tussen die verschillende groepen bruggen te bouwen. Door samen activiteiten te organiseren,of door bij elkaar te gaan helpen, willen we dit sociale netwerk nog verder uitbouwen.

En door dit goed en luid te doen, willen we aan de andere gehuchten tonen dat er niet alleen in het centrum, maar overal leven in de brouwerij kan zijn.

Wat gaan we doen?

Van meet af aan was iedere medewerker het er mee eens dat we het beloofde budget niet zomaar zouden opdoen aan gratis activiteiten of drank. De subsidie moest vooral dienen om projecten te lanceren die er zonder dat extra geld nooit zouden komen. Soms was het obstakel een te zwaar investeringsrisico, soms is het gewoon: wie gaat dat geld voorschieten?

We willen hiermee ook verder kijken dan alleen maar 2005, het jaar van het Culturele Ambassadeurschap voor Ginderbuiten. Als onze geplande activiteiten veel volk aantrekken, dan zal er ook winst zijn. En alle initiatiefnemers engageren zich om met dit extra geld het initiatief verder te zetten in de volgende jaren. Zo hopen we dat een langdurige nawerking van dit hele gebeuren voor een nog intenser buurtleven zal zorgen in Ginderbuiten.

Enkele affiches

Perspublicaties